خواص گوجه فرنگي

گوجه فرنگي به علّت دارا بودن ويتامين هاي A ، B، C، K و مواد معدني مانند کلسيم ، فسفر و آهن در تأمين انرژي و تقويت بدن نقش موثري ايفاء مي کند.

گوجه فرنگي يکي از مهم ترين منابع ويتامين A مي باشد. لذا در تقويت بينايي، تقويت و سلامتي پوست و مخاط ها (دهان و بيني)، رشد و نمو استخوان ها ضروري است.

گوجه فرنگي سرشار از ويتامين هاي B1 و B2 مي باشد؛ از اين رو در تسکين دردهاي عصبي، رفع بي اشتهايي و درمان يبوست، نقصان ترشح شير مادر و تورم دهان تجويز مي شود.

گوجه فرنگي، بدن را در برابر امراض و بيماري هاي عفوني حفظ كرده و مصرف آن نيرو و نشاط مي بخشد. پوست و دانه هاي آن نيز به هضم غذا کمک کرده و روده ها را پاک مي كند.

آب گوجه فرنگي ادرار آور و مفيد است. براي تميز کردن خون بايد از آب گوجه فرنگي و کرفس به نسبت مساوي و به مقدار 3 فنجان در روز، قبل از غذا و به مدت 3 هفته استفاده کرد.

گوجه فرنگي هضم مواد نشاسته اي را آسان مي کند. به همين جهت از آن سس درست کرده و با حبوبات پخته مصرف مي کنند.

مصرف گوجه فرنگي براي اشخاصي که مبتلا به سنگ کليه و مثانه و کبد هستند، تجويز مي شود.

گوجه فرنگي بعد از ليموترش، بيش از ساير ميوه ها ويتامين C و مقدار زيادي فسفر، آهن، سيليس و کلسيم دارد.

بررسي تركيبات و مواد موجود در گوجه فرنگي نشان مي دهد كه درميوه ي گوجه فرنگي رسيده، گلوكز، فروكتوز، ساكاروز و تقريبا تمام آمينواسيدهاي اصلي به استثناي ترپتوفان وجود دارد.

اسيد آلي اصلي و عمده ي موجود در گوجه فرنگي، اسيد سيتريك است. اسيديته ي ميوه به تدريج از مرحله ي سبزي به طرف قرمز شدن افزايش مي يابد و حداكثر آن، موقعي است كه قرمز شدن و رنگ عوض كردن آن آغاز مي شود و پس از آن رو به كاهش مي گذارد. ماده ي رنگي اصلي و عمده ي گوجه فرنگي كاروتنوئيد، بتاكاروتن و ليكوپن مي باشد. حداكثر مقدار كاروتنوئيدها در حالتي است كه گوجه فرنگي در زير تابش مستقيم نور رشد مي كند.

ماده اي سمّي به نام سولانين در گوجه فرنگي سبز و نارس وجود دارد که خوردن آن موجب مسموميت شده و دل پيچه، اسهال و باز شدن مردمک چشم ايجاد را مي کند. به علاوه خوردن برگ آن که به عنوان دارو در مواردي تجويزمي شود، بايد در حد اعتدال و به مقدار مجاز و محدود، در حدي كه پزشك تعيين كرده مصرف شود، زيرا برگ آن هم سمي است.

در هند و چين از ميوه ي گوجه فرنگي به عنوان ملين استفاده مي شود و براي تقويت مسلولين (مبتلايان به بيماري سل )، تب هاي حصبه اي، رفع ورم ملتحمه ي چشم، آماس گوش(اوتيت) و دفع سنگ كليه تجويز مي شود.

مصرف گوجه فرنگي براي مبتلايان به درد مفاصل تجويز شده و براي مبتلايان به نقرس و روماتيسم مفيد است.

گوجه فرنگي، خنک و اشتها آور است و آب آن براي رشد و نمو بهتر اطفال موثر است.

اگر در محل مورچه ها چند عدد برگ گوجه فرنگي بگذاريد، بوي اين گياه مورچه ها را فراري مي دهد.

براي تميز کردن لکه ي جوهر بر روي لباس، يک تکه پنبه را در آب گوجه فرنگي فرو برده و روي لکه ي جوهر بماليد. سپس آن را بشوييد.