درراه مانده.....

بسم الله الرحمن الرحيم 

در راه مانده ايم،ولي روبراه نه
داريم سنگ و خاک ولي سرپناه نَه

در روز مشکل است ببينم شب آمدي؟
يعني که چشم مانده برايم نگاه نَه

مويم سياه بود ولي معجرم سپيد
مويي سپيد پُر شده مويِ سياه نَه

از عمد مي زدند مرا مثل مادرت
بابا درست زد به لبم اشتباه نَه

در کوچه شعله ريخت و راهِ فرار داشت
من حاضرم به کوچه روم خيمه گاه نَه

از ناقه هم مي اُفتي اگر،نيمه شب نياُفت
از ناقه هم مي اُفتي اگر بين راه نه

گفتند کودک است ولي دردسر شده
گفتند بچه است ولي بي گناه نه

گفتند دختر است از او کار مي کشيم
گفتند مي زنيم که گفت عمه آه نه

آنشب مرا زدند ولي عمه شد سياه
سهمش شده هميشه همين گاه گاه نه

از تازيانه و سپر و خيزارن و خار
من زنده ام هنوز ولي تا پگاه نه

خوابم گرفته است بگو شانه ات کجاست
من را بِبر کنار خودت قتلگاه نه